فرشته من!
سرم مدام درد میکند.
نگاهم بر روی خطوط چهره مانده است و من بر درماندگی خود برای کشیدن این چهره افسوس میخورم. هر چقدر طرح میزنم، هر چه میکشم باز تو نمیشوی! یعنی یکی دیگر است انگار. همه جای بدنم سیاه شده است. دستهایم، صورتم حتی لباسم! اما این مداد و این دستان ناتوان من، انگار معذورند از طراحی این چهرۀ فرازمینی.
نمیدانستم.
من طراح چهره آدمها هستم. هنوز آنقدر نشده ام که بتوانم فرشته بکشم!
مرا ببخش
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۷ ساعت توسط یاسر محبوب
|
این وبلاگ در ابتدا تحت عنوان هفته نامه سه نقطه شروع بکار کرد و پس از اتمام دوران انتشار آن در دانشگاه پیام نور فیروزآباد که بالغ بر 120 شماره از آن چاپ گردید اکنون مبدل به مکانی برای انعکاس افکار، دیدگاه ها و خاطرات شخصی اینجانب گردیده است.